تبليغاتX
گره ای کور در گلیم زمین


گره ای کور در گلیم زمین

سلام بادبادک ها ما قاصدکان شهر هنوز زیر پای درختانیم...

بیچاره آن پرنده که پنداشت

با چنگ و بال و ناخن و منقار

با آن همه تلاش وتقلا

                                -کوشیدن مدام-

از تنگنای دام 

تن می کند رها

پر می کشد به دشت

رو می کند به نور

ره می برد به باغ ، به شادی

سر می کند ترانه ی آزادی

 

بیچاره آن پرنده

با بال های خسته

با پنجه ی شکسته

منقار و چنگ خونین

در لحظه ای که رشته بیداد را گسست

در لحظه ای که نخوت صیاد را شکست

در آخرین نفس

از تنگنای دام افتاد در قفس!

«فریدون مشیری

از شعر های چاپ نشده»

نوشته شده در شنبه 9 دی1385ساعت 23:50 توسط مونا| |

روزي كه كمترين سرود بوسه است،

و هر انسان،

براي هر انسان

برادريست.

روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند.

قفل، افسانه اي است،

وقلب براي زندگي بس است...

                                                        شاملو        

نوشته شده در جمعه 1 دی1385ساعت 17:40 توسط مونا| |


Design By : Night Skin