گره ای کور در گلیم زمین
سلام بادبادک ها ما قاصدکان شهر هنوز زیر پای درختانیم...
درباره ي خويشتن انديشيدن ، وحشتناك است. اما اين تنها راه صميمانه ي كار است: انديشيدن درباره ي خويشتن خويشم بدانگونه كه هستم، انديشيدن به جنبه هاي زشتم، انديشيدن به جنبه هاي زيبايم، و در شگفت شدن از آنها. چه آغازي مي تواند محكم تر و استوارتر از اين باشد؟ از چه چيزي مي توانم رشد خود را آغاز كنم جز از خويشتن خويشم؟ «يادداشت هاي ماري هاسكل»
نوشته شده در دوشنبه 18 تیر1386ساعت
1:11 توسط مونا| |
| Design By : Night Skin |
فکر نمی کنم
به تو فکر نمی کنم
نمی دانم که چه وقتی به تو فکر نمی کنم
...
