شب است...
بر شكسته هاي بلور خانه ي من، آسمان سياه رنگ مي بازد،
و بر تكه هاي ترانه هاي جا مانده،
صداي چك چك هفت رنگ نور مي پيچد.
شكته هاي صبر مي ميرد،
و خانه ي من، خالي از زمزمه هاي نور
سكوت مي بارد...
+ نوشته شده در جمعه 23 آذر1386ساعت 14:20 توسط مونا
|
